Isernhagen_1945

Sik besinn deiht jo woll jümmer gaut, aber söventig Joahr na 1945 mag dat besonners nödig ween. Ik hev mit miene Femilie nich ut uuse Heimat wegg mösst, wie sünd nich utbombt, hebt keene Flucht beleevt, ja, nich mal hungert hervt wi und uk süs keen groote Pien leeden, von Maisbrot, Kartuffelmehl und Sirup mal avgeseihn. Aber sik besinn is jo nich bloos wat för groot Malheur, dat kann uk wat dormit tau daun hebben, dat man dankbor trüch kiekt. Wat güng miene Femilie dat in Krieg in Soltau und in Middelstenderp?