0813_ReuterPerdue

För einen schönen Pris verköfft. Dat Geld läd ick in minen Kuffert 'rin, De hinnen up den Wagen stünn, Un führte nu mit einen gauden Fründ, De man jo ümmer up en Johrmark find't, Ganz wollgemaud taurügg nah Hus; Un vör uns satt min Kutscher Jehann Dus. Wi redten nu von dit un dat Un ok von einen Kopmann in de Stadt, Von den'n de Wohrheit sick nich let verhehlen, Dat hei nu ok Pankrott wull spelen. Wi deden beid den Kopmann kenn'n.