0619_Gebet Jäger

Leeven Hubertus, du verlövt mi doch, dat ik di so anspreken do; fründschaftlik, doch nich respektlos. Du sühst mi hier sitten in n Holt un Kraft. So kan ik di mien gröönen Gedanken dörch de gröönen Kroon n vun de Fichten as Gebeet toschicken mit den bescheeden Ansinnen, dien Mööglichstes to doon as Förspreeker för mi bi den leeven Gott. Ik künnt ook disse Andacht in de Kark hollen, dat weer woll de direkte Weg to de hööchsten Instanz.