Gistern-Kröger

Ünner all de Minschen, de mit war bedüüdt hebbt, steiht mien Mudder an de ierste Stääd. Se harr as Froo vun eenen lütten Buuern 'n Barg to doon: Jeden Dag in't Huus un ok op'n Fülden un tweemol alleen dat Melken. Un doch harr se för us Kinner jümmer wedder Tied un lach us an; dat wüür ganz wat Schööns. Noch een anner Deel hett mi an ehr besonners gefollen: Se kunn famoos vertellen, ok wenn dor nich veel Tied to bleev.