Olthoff_Ehrhorn1

As Hermann Löns vör son goode hunnert Jaahrn vull mit Geföhl de Haid in all ehr Schöhnheit besung, wurd düsse Landschopp van de Stadtminschen utfinnig maakt, de sick hier bi t Wannern un up Utflügen verhalen wulln. De wieten Flaggs van Haid, de in den laten Sommer so wiethen lila lücht, de enkelden Machandeln un de Schnuckenherden mit Schaper un Hunn, all dat gull, un gellt jümmers noch as dat, wat een Natur utmakt, de noch jümmers dat is, wat se weer. So wurd maal seggt. Man dat is nu jüst anners herüm; keen anner Landschopp in Dütschland hett so een Geschicht achter sick, mit so vull Wessel un Verännerungen as de Lümborger Haid.