Gistern-Hüüt_Riebesehl

Mannigmool stünn wie an n Rand vun Wald, wo he in den fre e Flääg övergeiht. Över de Boomwipfel wör een fienes Susen to hörn, dat binnen Sekunnen to een Ruschen anschwull. Un denn scheut een Schatten up us to de Fleger zeig sik so nah, dat man em griepen kunn. Wi dachten jümmer, de Fleger bleev in de Kronen hängen, güng aver jedesmol good.